آبیه آسمونی

ای خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااا...........................آخه چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟چرا اینطوری باید می رفت از پیشمون.............خدایا خودت میدونی کیو میگم...................کاش هیچوقت نمی دیدمش که بهش دل ببندم .......که بخواد اینطوری ازمون جدا شه بره شهرش..........دوست عزیزم رفتی به سلامت اما توی تهران  توی اون شلوغیاش و دود و دمش یادت باشه اینجا یکی هست که هنوزم بهت فکر میکنه......هنوزم دوستت داره........امروز وقتی یه دفه گفتی دارم میرم باورم نشد شوخی شوخی بغلت کردم گفتم باهام شوخی نکن............!وقتی اومدن دنبالت دلم گرفت.....قلبم شکست از این که قرار بود دیگه نبینمت......هیچوقت فکر نمی کردم توی این مدت کم اینقدر بهت وابسته شم که از رفتنت اشک تو چشمام حدقه بزنه اما شرم کنه از این که بریزه............هیچوقت روم نشد بهت بگم چقدر ازت خوشم میاد و چه قدر دوست دارم ........حیف.......میگن آدم وقتی یه چیزی داره قدرشو نمیدونه تا از دستش بده...........اما امیدوارم تورو از دست ندم .......از خدا اینو میخوام...........بازم میگم حیف شد که مجبور شدیم اینقدر زود و اینطوری از هم جدا شیم اما هیچوقت از یادم نمیری..............یادت برای همیشه تو دل هممون هست........خدا نگهدار عزیزم سفر به سلامت..........

                                                    تقدیم به دوست عزیزم

                                                                ع.س