آبیه آسمونی

صبح،دو مرغ رها

                       بی صدا

صحن دو چشمان تو را ترک کرد

شب،دوصف یاکریم

بال به بال نسیم

از لب دیوار دلت

                      پرکشید

آفتاب،

خار و خس مزرعه ی چشم تو

آبشار،

موج فروخفته ای از خشم تو

می شود از باغ نگاهت،هنوز

یک سبد از میوه ی خورشید،

                                        چید

                                                             علیرضا قزوه